ตัวอย่างในการวัดค่าความหนาของเหล็กแผ่นดำรีดร้อนขนาดความหนา 3.00 มม. โดยนำเหล็กแผ่นขนาดกว้าง 1500มม. x ยาว 3000มม. หนา 3.00 มม.ที่ได้รับ มอก.1479-2541 มาวัดสอบระยะความหนา โดยเกณฑ์ที่ มอก.กำหนดไว้นั้นคือ ให้มี่ค่าความคลาดเคลื่อนของเหล็กขนาดดังกล่าว ไม่เกิน +/- 0.22 มม. ดังแสดงในตารางที่ 2 ด้านล่างนี้ ดังนั้น ค่าความหนาของเหล็กแผ่นที่วัดได้จากเหล็กแผ่นตัวอย่าง จะต้องมีค่าความหนาอยู่ระหว่าง 3.00มม.+/-0.22มม. หรือ บางสุดที่ 2.78 มม. หนาสุดที่ 3.22 มม.

โดยสรุปเหล็กแผ่นดำหนา 3.00 มม.ที่ได้มอก. ควรจะมีความหนาจริงอยู่ระหว่าง 2.78 - 3.22 มม. เป็นต้น

           การออกแบบถังน้ำ ที่มีการใช้งานในลักษณะเคลื่อนที่ ก็จะมีความแตกต่างจากถังน้ำที่ตั้งอยู่กับที่ โดยหากมีการเคลื่อนที่ ก็จะมีแรงกระทำที่เกิดจากน้ำเหวี่ยงของน้ำที่อยู่ในถัง ซึ่งจะแปรผันตามความเร่งของรถในขณะนั้นๆ จึงมักมีการออกแบบให้มีแผ่นครีบกันกระแทกภายในถัง เพื่อลดแรงกระทำดังกล่าว หลังจากที่ได้ขนาดความหนาที่เหมาะสมสำหรับแรงกระทำเรียบร้อยแล้ว ก็จะมีการคำนึงถึงอายุการใช้งานของถัง ซึ่งจะมีเรื่องการกัดกร่อนของผิวโลหะมาเป็นหัวข้อสำคัญ เนื่องจากมีการสัมผัสของน้ำกับโลหะอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งมีแสงอาทิตย์ตกกระทบโดนผิวโลหะ ก็จะเร่งให้เกิดปฏิกริยาการเกิดสนิมได้ง่าย โดยส่วนใหญ่ก็จะมีการเผื่อความหนาของเหล็กไว้เสมอ เช่น เมื่อออกแบบให้มีความหนาของถังอยู่ที่ 2.00 มม.ผู้ออกแบบอาจเผื่อความหนาไว้ที่ 2.50 ถึง 3.00 มม. เป็นต้น

          ปัจจุบัน โรงงานผลิตสี ได้คิดค้นนวัตกรรมสีกันสนิม รุ่นใหม่ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ผู้ผลิตถังน้ำ ได้มีโอกาสที่จะนำเทคโนโลยีสีสมัยใหม่เข้ามาใช้ได้อย่างสอดคล้องกัน และส่งผลให้การออกแบบถังน้ำไม่ต้องเผื่อค่าความหนาของถังน้ำมากเกินไป โดยถังที่มีความหนามากเกินไป แม้จะมีผลดีด้านความหนา แต่ส่งผลเสียเรื่องน้ำหนักรถที่มากขึ้น ทำให้ต้องใช้พลังงานในการขับเคลื่อนที่มากขึ้น หรือ สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงมากขึ้น ถังน้ำที่เบากว่า นอกจากจะทำให้ประหยัดพลังงานเชื้อเพลิงแล้ว ยังส่งผลต่อการใช้กำลังของเครื่องยนต์ที่เหลือไปใช้ในการขับเคลื่อนรถ ให้มีความคล่องตัว อัตราเร่ง ความเร็ว ที่สูงขึ้น กล่าวโดยรวมคือ จะได้งานมากขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง ยังมีการพัฒนาต่อไปอย่างต่อเนื่องในเรื่องของ Weight Reduction เพื่อให้ได้รถที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ซึ่งจะได้กล่าวถึงในครั้งต่อๆไป

รถอีแต๋นสามารถนำไปจดทะเบียนกรมการขนส่งทางบกได้ เนื่องจากรัฐบาลได้มีกฎหมายออกมารองรับให้รถอีแต๋นสามารถจดทะเบียนโดยเสียภาษีประจำปี และใช้งานบนท้องถนนได้ตามกฎหมาย ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ.2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.2552

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๕(๑)และ(๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ให้รถใช้งานเกษตรกรรมเป็น รถ ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถใช้งานเกษตรกรรมตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า รถที่ผลิตหรือประกอบขึ้นเพื่อใช้เกษตรกรรม โดยใช่เครื่องยนต์ซึ่งมิได้ใช้าหรับรถยนต์โดยเฉพาะมาติดตั้ง

• ข้อ ๒ รถใช้งานเกษตรกรรมต้องเป็นรถที่มีสามล้อหรือสี่ล้อน้ำหนักไม่เกิน ๑,๖๐๐ กิโลกรัม มีขนาดกว้างไม่เกิน ๒ เมตร ยาวไม่เกิน ๖ เมตร เครื่องยนต์ต้องมีความจุในกระบอกสูบรวมกันไม่เกิน ๑,๒๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
• ข้อ ๓ รถใช้งานเกษตรกรรมต้องมีและใช้เครื่องอุปกรณ์สำหรับรถดังต่อไปนี้
  • โคมไฟหน้ารถ
    • โคมไฟแสงพุ่งไกล ใช้ไฟแสงขาว จำนวน ๒ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่หน้ารถ ข้างซ้ายและข้างขวา แห่ง ๑ ดวง สูงจากพื้นทางราบถึงจุดศูนย์กลางดวงโคมไม่น้อยกว่า ๐.๖๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๑.๓๕ เมตร ในกรณีที่มีรถสามล้อให้ใช้โคมไฟแสงพุ่งไกลเพียงดวงเดียว โดยติดไว้ที่กลางหน้ารถ
    • โคมไฟแสงพุ่งต่ำ ใช้ไฟแสงขาว จำนวน ๒ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่หน้ารถ ข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง ทั้งนี้ให้รวมถึงรถที่มีสามล้อด้วย ไฟแสงพุ่งไกล ไฟแสงพุ่งต่ำและไฟเล็กจะรวมอยู่ในโคมไฟดวงเดียวกันก็ได้
  • โคมไฟท้ายรถโคมไฟแสดงประเภทรถ ใช้โคมไฟเล็กแสงเขียว จำนวน ๒ ดวง ติดอยู่ที่หน้ารถและท้ายรถ แห่งละ ๑ ดวง ในที่ที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน
    • โคมไฟท้าย ใช้ไฟแสงแดง จำนวน ๒ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ท้ายรถ ข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง
    • โคมไฟหยุด ใช้ไฟแสงแดง จำนวน ๒ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ท้ายรถ ข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง
    • โคมไฟส่องป้ายรถทะเบียนรถ ใช้ไฟแสงขาว ติดท้ายรถส่องที่ป้ายทะเบียนรถ มีความสว่างสามารถอ่านป้ายทะเบียนรถได้ชัดเจนในระยะไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร จากท้ายรถแต่ต้องมีที่บังมิให้แสงพุ่งออกไปทางท้ายรถ
  • เครื่องสัญญาณไฟเลี้ยว ชนิดไฟกระพริบ จำนวน ๔ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่หน้ารถและท้ายรถ ข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง ไฟด้านหน้าใช้แสงขาวหรือเหลือง ไฟด้านท้ายใช้แสงแดงหรือเหลือง ไฟเลี้ยวทุกดวงในข้างเดียวกันต้องกระพริบพร้อมกันในขณะที่รถเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา
  • เครื่องมองหลัง ซึ่งเป็นกระจกเงา ติดอยู่ในที่ที่ผู้ขับรถสามารถมองเห็นภาพการจราจรด้านข้างและด้านหลังได้ทุดขณะอย่างชัดเจน
  • ห้ามล้อเท้า ที่ใช้การได้ดี
  • แตร ที่ดังพอสมควร

**หมายเหตุ**

เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้ได้มีผู้นำเครื่องยนต์ซึ่งมิได้ใช่สำหรับรถยนต์โดยเฉพาะมาใช้กับรถที่ประกอบขึ้นเองเพื่อบรรทุกพืชผลทางเกษตรเป็นจำนวนมาก แต่ในปัจจุบันนี้รถชนิดนี้มิใช่เป็นรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ จึงไม่ได้จดทะเบียนและผ่านการตรวจสภาพรถซึ่งอาจจะก่อให้เกิดอุบัติเหตุและอันตรายขึ้นได้ในจราจร สมควรกำหนดให้รถดังกล่าวเป็นรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ และกำหนดลักษณะ ขนาด หรือกำลังของเครื่องยนต์ของรถ ตลอดจนกำหนดเครื่องอุปกรณ์ดังกล่าว เพื่อให้เกิดความปลอดภัยแก่ชีวิตร่างกาย และทรัพย์สินของประชาชนในการจราจร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

เคยสงสัยไหมว่า ทำไมถึงเรียกกันว่า "รถอีแต๋น" ชื่อรถอีแต๋นจริงๆมาจากเสียงของเครื่องยนต์ที่เป็นเครื่องสูบเดียว เวลาวิ่งผ่านจะได้ยินมาแต่ไกลดังๆว่า "แต้นๆ ๆๆ ๆ .. " ชาวบ้านจึงเรียกกันติดปากว่า รถอีแต๋น หรือเรียกกันได้อีกหลายชื่อ เช่น รถเกษตรกร , รถเกษตรกรรม , รถลูกทุ่ง , รถขนถ่ายการเกษตร เป็นต้น ซึ่งรถอีแต๋นไม่ได้นิยมแค่ในประเทศไทย ยังเป็นที่ชื่นชอบของประเทศเพื่อนบ้านอย่างสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอีกด้วย โดยชาวลาวเรียกกันว่า "รถไทยแลนด์"

รถคนไทย สัญชาติไทย ทำโดยคนไทย จากชาวนาคนหนึ่ง ในอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2514 เป็นผู้สร้างรถอีกแต๋นคนแรกของประเทศไทย ที่ช่างคิดช่างทำ ในการดัดแปลงนำชิ้นส่วนของรถยนต์มือสองที่ใช้แล้วทั่วไป เอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยใช้สายพานต่อพ่วงจากเครื่องยนต์ ที่จะทำให้ตัวรถขับเคลื่อนได้ เป็นการสร้างรถ 4 ล้อ คันเล็ก ๆ ที่ใช้ระบบกลไก ๆ ง่ายๆจากอะไหล่รถยนต์มือสอง

เหตุผลที่ชาวนาคนนี้ว่าทำไมถึงสร้างรถอีแต๋นขึ้นมา ก็เพราะว่า ในเขตพื้นที่อำเภอวิเชียรบุรีนั้น เป็นพื้นที่เกษตรกรรมเพราะปลูก ทุกฤดูกาลหลังการเก็บเกี่ยวจะต้องประสบปัญหาวัชพืชเติบโตอย่างรวดเร็วและเป็นจำนวนมาก จึงสร้างรถที่สามารถขับผ่านวัชพืชได้และสามารถลดจำนวนวัชพืชให้น้อยลงอีกด้วย อีกทั้งยังมีประโยชน์รอบด้าน เช่น ใช้ในการบรรทุกส่งของ ใช้ฉุดลากเทรลเลอร์ เป็นต้น หลังจากนั้นก็ได้มีการพัฒนารูปแบบของรถและประโยชน์การใช้สอยปรับเปลี่ยนให้ตรงตามความต้องการ ซึ่งก็เป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มชาวนา

จนในปัจจุบันนี้รถอีแต๋นที่เคยถูกใช้โดยกลุ่มเกษตรกรในท้องทุ่งนาที่เราเคยเห็นจนคุ้นตาเมื่อในอดีต ตอนนี้ได้มีการพัฒนาไปในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย เพื่อให้ตอบสนองตามความต้องการของผู้ใช้งาน